Strona genealogiczna rodziny Rychwickich

Strona genealogiczna Rychwickich

„Czas płynie, ludzie umierają,

następni będą o nas pytać,

kto im odpowie?”

Pomóż naszej stronie zaistnieć w sieci!

Spraw, że będzie wysoko w rankingach!

1. Zagłosuj, otwierając ją na poniższych stronach.

2. Oceń ją w linkach oznaczonych strzałką.

Genealogia i Heraldyka

Ostatnia aktualizacja:

21 lipca 2010

Od 21 maja 2008 r. nastąpiło

odsłon strony.

Wraz z odejściem tych, dzięki którym jesteśmy, powoli - lecz nieubłaganie - odchodzi w niepamięć historia naszej rodziny. Zapomnieniu ulegają fakty, daty, miejscowości, opowieści rodzinne, osoby ze starych fotografii.

Celem tej strony jest wydobycie z zapomnienia i ocalenie dla potomnych historii rodziny Rychwickich oraz ponowne odkrycie naszych wspólnych korzeni. Służyć temu będą zamieszczone tutaj zdjęcia, dzięki którym możemy spojrzeć w oczy zarówno nieżyjącym, jak i współczesnym, lecz nieznanym nam krewnym. Akta metrykalne i dokumenty rodzinne, otrzymane dzięki Waszej życzliwości, pozwolą na uwiarygodnienie i udokumentowanie danych znajdujących się na tej stronie. Wiedza tu zawarta oparta jest wyłącznie na faktach. Najstarsze metryki, wydobyte z zasobów archiwów państwowych lub kościelnych, umożliwiły nam dotarcie do dawno zapomnianych miejscowości, w których rodzili się i umierali nasi przodkowie oraz do protoplastów naszego rodu: Wojciecha Rychwickiego i jego żony, Agnieszki z Walczaków. Dzięki nim odkryliśmy na nowo nasze gniazdo rodzinne, którym okazały się niegdysiejsze dobra izbickie: Korzecznik, Śmielnik oraz Izbica Kujawska, leżące wtedy w zaborze rosyjskim. Walenty Rychwicki, wnuk Wojciecha i Agnieszki, a syn Franciszka i Antoniny z Zielińskich, przywędrował stamtąd około 1870 roku na teren Kujaw Zachodnich - na ziemie należące do zaboru pruskiego.

Dziś nasza rodzina mieszka w różnych regionach Polski, a także w Belgii, Hiszpanii, Niemczech oraz USA. Wszyscy wywodzimy się właśnie od Walentego.

Udało się nam udokumentować ponad 220 lat historii rodu Rychwickich. Najstarszym dokumentem, jaki posiadamy, jest akt chrztu Agnieszki z Walczaków z 1788 roku.

Nie zapominajmy o naszej przeszłości. Dopóki pamiętamy o naszych przodkach, dopóty nie odejdą na zawsze. Bo żyją - w naszej pamięci.